อุทยานแห่งชาติแควน้อย

อุทยานแห่งชาติแควน้อย เดิมเป็นพื้นที่วนอุทยานแห่งชาติแก่งเจ็ดแคว และวนอุทยานแห่งชาติภูแดงร้อน มีสภาพป่าข้างเคียงมีความอุดมสมบูรณ์ เหมาะสมที่จะประกาศเป็นเขตอนุรักษ์

ประกอบกับนโยบายของรัฐบาลที่ต้องการพื้นที่ป่าอนุรักษ์ให้เพิ่มมากขึ้น กรมป่าไม้จึงได้มี คำสั่งที่ 911/2537 ลงวันที่ 30 พฤษภาคม 2537 ให้นายจงคล้าย วรพงศธร นักวิชาการป่าไม้ 4 ไปควบคุมดูแลรักษาพื้นที่และสำรวจพื้นที่ป่าดังกล่าวเพื่อประกาศจัดตั้งเป็นอุทยานแห่งชาติโดยได้ให้ชื่อว่า “อุทยานแห่งชาติแก่งเจ็ดแคว”

เกิดจากแม่น้ำแควน้อย ที่ไหลผ่านเกาะแก่ง และสันดอนกลางแม่น้ำแควน้อย บริเวณบ้านแก่งเจ็ดแคว หมู่ที่ 11 ตำบลบ้านยาง อำเภอวัดโบสถ์ จังหวัดพิษณุโลก ในเขตวนอุทยานแห่งชาติแก่งเจ็ดแคว ทำให้แม่น้ำแควน้อยไหลแยกเป็นสายน้ำ จำนวน 7 สาย เช่น น้ำตกแก่งเจ็ดแคว น้ำตกแก่งลานกอย น้ำตก แก่งโจน แก่งวังควาย แก่งวังซาง จึงเรียกกันว่า “แก่งเจ็ดแคว”

คณะรัฐมนตรีได้มีมติ เมื่อวันที่ 21 มกราคม 2546 อนุมัติให้ก่อสร้างเขื่อนแควน้อยบำรุงแดนเนื่องมาจากพระราชดำริ ท้องที่บ้านคันโช้ง หมู่ที่ 1 ตำบลคันโช้ง อำเภอวัดโบสถ์ จังหวัดพิษณุโลก มีระยะเวลาดำเนินการ 9 ปี (พ.ศ.2546 – พ.ศ.2554) โครงการเขื่อนแควน้อย

เป็นโครงการก่อสร้างอ่างเก็บน้ำอเนกประสงค์ขนาดใหญ่ ปริมาณน้ำกักเก็บสูงสุด 769 ล้าน ปิดกั้นลำน้ำแควน้อย ที่รับน้ำมาจากพื้นที่ป่าอนุรักษ์ ในเขตอำเภอนครไทย และอำเภอชาติตระการจังหวัดพิษณุโลก โดยเริ่มดำเนินการก่อสร้างตั้งแต่ปี พ.ศ. 2546 เป็นต้นมา อ่านต่อ

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องข้อมูลจำเป็นถูกทำเครื่องหมาย *