วัดศรีปิงเมือง

วัดศรีปิงเมือง สร้างขึ้นโดย พระยาปิง พระชัยมงคล พระยาพินิจ พร้อมด้วยครูบาเจ้าตุ๊ (พระครูกาวิละ เจ้าอาวาสวัดพวกแต้มในสมัยนั้น) พร้อมด้วยชาวบ้านร่วมกันสร้าง แต่เดิมวัดศรีปิงเมืองเรียกกันว่า วัดสันป่าลาน เพราะว่ามีต้นไม้ลาน เป็นจำนวนมากต่อมา ได้เปลี่ยนเป็นวัดศรีพิงค์เมือง และ เปลี่ยนเป็นวัดศรีปิงเมือง จนถึงปัจจุบัน ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2493 โดยสังกัดนิกายมหานิกาย บรรยากาศวัดเงียบสงบ ไม่พลุกพล่าน

ในสมัยก่อน ประมาณ 100 กว่าปีมาแล้ว ชาวบ้านที่อาศัยอยู่ในหมู่บ้านสันป่าลาน หรือบ้านศรีปิงเมืองในปัจจุบัน ไม่มีวัดอยู่ในหมู่บ้าน ดังนั้นเมื่อชาวบ้านต้องการที่จะทำบุญเนื่องในวันสำคัญทางพระพุทธศาสนา หรือเนื่องในโอกาสต่างๆ ก็ต้องเดินทางไปทำบุญที่วัดพวกแต้ม ซึ่งมีระยะทางที่ไกลพอสมควร ทำให้เกิดความยากลำบากในการเดินทาง โดยเฉพาะสำหรับคนชรา ยิ่งในสมัยนั้นไม่ค่อยมีรถ ทำให้การเดินทางไม่สะดวกสบายเหมือนสมัยนี้
ดังนั้นเมื่อพญาปิงเมือง (พระยาปิง) ได้มานมัสการพระครูวัดพวกแต้ม และได้ทราบถึงความยากลำบากของชาวบ้านดังกล่าว ทำให้เกิดความคิดที่จะสร้างวัดขึ้นมา ซึ่งพระครูวัดพวกแต้มก็เห็นดีด้วย เพราะจะทำให้ชาวบ้านเดินทางไปทำบุญได้สะดวกขึ้น ไม่ต้องเดินทางไกลๆ ดังนั้นจึงเกิดการสร้างวัดศรีปิงเมืองขึ้นในปี พ.ศ. 2432 ในนามของพญาปิงเมือง และความอนุเคราะห์จากพระครูวัดพวกแต้ม วัดศรีปิงเมือง ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2493 ซึ่งโดยเริ่มแรกเดิมทีนั้น มีชื่อว่า วัดสันป่าลาน แต่ต่อมาได้เปลี่ยนชื่อเป็น วัดศรีปิงเมือง ในการก่อสร้างวัดศรีปิงเมืองในระยะแรก
ได้สร้างพระเจดีย์ เป็นอันดับแรก ต่อมาก็เป็นพระวิหาร โบสถ์จินดาอุทิศ ศาลาการเปรียญ ศาลาเอนกประสงค์ 1 กฏิสงฆ์ ศาลาเอนกประสงค์ 2 หอระฆัง ศาลาพระมหากัจจายนะ และหอฉัน – ห้องน้ำ ตามลำดับ วัดศรีปิงเมืองเป็นวัดเล็กๆ ที่อยู่ในชุมชนเมือง ซึ่งชาวบ้านมักจะไม่ให้ความสำคัญกับวัดมากเท่าไร เพราะว่ามีชีวิตที่เร่งรีบ ต้องแข่งขันกันทำมาหากิน ในส่วนของประวัติวัดที่กล่าวข้างต้นนั้น
เป็นประวัติที่ได้จากการสอบถามพระประสิทธิ์ รตนเมธี ซึ่งท่านได้บอกว่าท่านก็ไม่ทราบประวัติมากมายเท่าไร เพราะท่านเพิ่งมาอยู่ใหม่ แต่ก็พอทราบบ้างจากการสอบถามผู้เฒ่าผู้แก่แถวนั้น แต่ว่าแต่ละคนก็เล่าไม่เหมือนกัน ดังนั้นท่านจึงไม่ได้พิมพ์ประวัติวัดเก็บไว้เป็นลายลักษณ์อักษร ในปัจจุบัน วัดศรีปิงเมือง มีพระสงฆ์อยู่ 2 รูป และสามเณรเพียง 5 รูป เท่านั้น ซึ่งวัดศรีปิงเมือง ได้ผ่านการมีเจ้าอาวาสมาจนถึงปัจจุบัน เพียง 3 รูปเท่านั้น ซึ่งว่าเป็นจำนวนที่น้อยมาก ในสมัยของเจ้าอาวาสรูปที่ 2 คือ พระครูอภิชัย อภิชโย
ได้ริเริ่มให้มีการเรียนการสอนขึ้นเป็นครั้งแรกในหมู่บ้าน โดยใช้วัดศรีปิงเมืองเป็นโรงเรียนระดับประถมศึกษา ชื่อว่า โรงเรียนวัดศรีปิงเมือง ซึ่งที่ดินที่ใช้สร้างโรงเรียนนี้ได้รับบริจาคจาก คุณพ่อดาบแดง พัฒนฐาบุตร ถวายให้เป็นทรัพย์สินของวัดในการที่จะนำไปใช้เอื้อประโยชน์แก่ทางวัดและชุมชนศรีปิงเมือง พระครูอภิชัย อภิชโย จึงนำมาสร้างเป็นโรงเรียนในระดับประถมศึกษา
ซึ่งต่อมาได้มีการเคลื่อนย้ายออกมาจากวัด โดยได้รับอนุญาตจากเทศบาลนครเชียงใหม่ แต่อย่างไรก็ตาม แม้จะย้ายมาสร้างในพื้นที่ใหม่ๆ แต่ก็ยังเป็นของวัดอยู่ และจากชื่อโรงเรียนวัดศรีปิงเมือง ก็เปลี่ยนมาเป็น โรงเรียนเทศบาลวัดศรีปิงเมือง จึงกล่าวได้ว่า พระครูอภิชัย อภิชโย เป็นผู้ริเริ่มให้มีการเรียนการสอนในระดับประถมศึกษา โดยใช้วัดเป็นโรงเรียน ซึ่งต่อมาก็ได้ขยับขยายออกไป และในสมัยของพระครูทองถาวโร ก็ได้มีการสร้างถาวรวัตถุอื่นๆ ในวัดอีกมากมาย เช่นที่เห็นในปัจจุบัน

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องข้อมูลจำเป็นถูกทำเครื่องหมาย *